İnternet çağında yaşamanın en büyük avantajlarından biri, saniyeler içinde binlerce İngilizce çalışma kağıdına (worksheet) ulaşabiliyor oluşumuz. Ancak bir öğretmen olarak birçoğumuz aynı dertten muzdaribiz: İndirdiğimiz materyallerin pek çoğu ya sınıfın seviyesine tam uymuyor, ya yönergeleri çok karmaşık ya da tasarımı o kadar göz yorucu ki öğrencinin daha ilk saniyeden derse karşı olan motivasyonunu kırıyor.

IELTS, TOEFL, Cambridge (FCE/CAE) veya YDT… Sınavın adı değişse de başarıya giden yolda değişmeyen tek bir gerçek vardır: Bu sınavlar sadece birer “İngilizce seviye ölçümü” değil, aynı zamanda strateji, zaman yönetimi ve psikolojik dayanıklılık testidir.

Bir önceki yazımızda İngilizce öğretiminde sınıf içinde fark yaratan temel yöntemlerden bahsetmiştik. Ancak en iyi yöntem bile, arkasında güçlü bir strateji ve doğru bir planlama barındırmıyorsa sınıfta havada kalmaya mahkumdur. Öğretmen olarak vizyonumuz, dersin kontrolünü tamamen elimizde tuttuğumuz ama odağın tamamen öğrencide olduğu bir denge kurmaktır.

Bir dil sınıfına adım attığımızda hepimizin ortak bir hedefi vardır: Öğrencinin o dili sadece bir “ders konusu” olarak ezberlemesi değil, aktif bir iletişim aracı olarak kullanabilmesi. Ancak geleneksel yöntemlerin, kuralları dikte eden yapısı çoğunlukla sessiz ve hata yapmaktan korkan sınıflar üretir.